Kitaplara güveniyorum,insanlara güvenmediğim kadar...

...

Görülmüş müdür bir insanın
bir başka insanın içinden geçenleri tıpatıp anladığı?

- Sabahattin Kudret Aksal / Gazoz Ağacı-

Murathan Mungan'dan...

İnsanları hiç takmıyormuş gibi görünüp, çok takanlardanım. Okul hayatımda da böyleydim. Sınıflar her zaman çok kalabalık gelmiştir bana.

Mesleğimde yükseldiysem bu, mesleki hırslarımdan çok, birkaç kişinin bir arada çalıştığı bir mekandan bir an önce kurtulup ya az kişili ya da tamamen kendime ait bir odaya sahip olmak arzusu yüzündedir.

Spor salonlarını sık sık bırakmamın nedeni de, spor yapmaktan hoşlanmıyor oluşumdan değil, insanlara tahammül edemeyişimdendir. Ben insanlara tahammül edemeyen bir kadınım. Zaten kısıtlı olan sabır rezervasyonum yıllar içinde hepten tükendi. İnsanların çoğunu lüzumsuz buluyorum. Hem hayatta, hem sokakta çok yer işgal ediyorlar. Çok fazlalar. Nüfus en büyük derdim.

Hele şu İstanbul’da gereğinden fazla insan yaşıyor. Yaşamakla kalmıyor bir de üzerinize üzerinize geliyorlar.

Tutunamayanlar'dan...

“-Herkes geçer diyor.Geçer mi Olric? Herkes ne bilir acımı.Herkes ne bilsin acımızı.Yaşar gibi yapmaktan,özlemez gibi yapmaktan iyiymiş gibi yapmaktan..Nefes alıp onu içimde tutmaktan o nefeste boğulmaktan sıkıldım.Ki nefessizlikten değil nefesten boğulmaktır marifetimiz Olric.
-Evet efendimiz
-Bana katıldığını bilmek güzel.Arada ses vermen güzel.İçimin sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan...”

Charles Bukowski'den...

‎"Yaşasın yaşasın
lüks içinde yaşayabilirim
çünkü düş dolu ceplerim..."

"evren benim
boş bile olsa cüzdanım
çünkü düş dolu ceplerim..."

ya da:
"ne paramız kaldı bankada
ne de teşekkür edebileceğimiz bir dost
ne yapmalı ah,
ne yapmalı:
ışıkları söndürüp
uyumalı."

“Bütün iyi kitapların sonunda, bütün gündüzlerin, bütün gecelerin sonunda meltemi senden esen soluğu sende olan yeni bir başlangıç vardır”
Edip Cansever