Sabahattin Ali'den...

Kendimi ne kadar manasız şeylerle üzdüğümü anlıyor, bütün kabahati hayalperestliğimde, kendi içime kapanıp kuruntu yapmamda buluyordum.

2015 umut olsun...

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta...

YAHYA KEMAL BEYATLI

Sait Faik Abasıyanık'tan...

Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum.

Franz Kafka kadar yalnızım...

 “Gerçekten o kadar yalnız mısınız?” diye sordum. Kafka başını sallayıp onayladı. “Kaspar Hauser kadar mı?” Kafka güldü ve yanıt verdi: “Daha da kötü. Ben… Franz Kafka kadar yalnızım.” 

Edip Cansever'den...

Gitmek… Durmadan gitmek... Ne ölümünü bilsinler ne yaşadığını...

Oğuz Atay'dan...

Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşadıklarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti.

Stefan Zweig

“İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız.”